January 22, 2020No Comments

Bepaal & Behaal je Websitedoelen in 2020

Ik heb mij er zelf ook schuldig aan gemaakt hoor. Bij de loodgieter thuis lekt de kraan immers ook wel eens. Als webdesigner ben ik vaak alleen maar druk bezig met de sites voor mijn opdrachtgevers. Dat slokt alle tijd op. Geen ruimte voor andere zaken. Mijn eigen site stond een beetje weg te kwijnen op een stoffig stukje www. Ik heb ondertussen aan den lijve ondervonden dat die strategie niet zo goed werkte 😉

Het hebben van een goede website speelt namelijk nog steeds een belangrijke rol in je onderneming. Je kunt op social media van alles rondroepen, maar je website zal vaak voor de echte conversie zorgen. In je communicatie leiden namelijk alle wegen daar naartoe.

Een bezoeker gaat -zodra hij in je geïnteresseerd is- eerst een klein onderzoekje doen: is je website ok? Klopt het met het beeld dat ik bij je onderneming heb?’ Snapt hij/zij waar het over gaat? Spreekt het je bezoeker aan? En: je kunt de mooiste website ter wereld hebben, maar als het je bezoeker niet raakt, of niet snel kan vinden wat hij/zij zoekt, dan levert het je helaas nog niets op. Je moet je bezoeker gaan overtuigen dat het echt een heel heeeeel goed plan is om met jou of jouw onderneming in zee te gaan. Maar het is ook lastig om je website op de juiste manier in te richten. Vooral als je het allemaal zelf moet gaan bedenken en doen. Meestal doe je maar wat, en denkt dan dat het wel goed zit.

Hoe rol je zelf een solide strategie uit?

Als je niet weet hoe je jouw bestaande website moet optimaliseren voor je ideale bezoeker: download dan mijn strategische stappenplan. Doe er je voordeel mee, en rol een solide, inhoudelijke strategie uit voor je website. Dan behaal je die doelen in 2020 WEL 🙂

Met dit stappenplan:

‱ Scherp je jouw visie en bepaal je de websitedoelen
‱ Duik je in je doelgroepen
‱ Structureer je met deze inzichten effectief je website

Download het hier!

November 17, 2019No Comments

Best gek eigenlijk…

Best gek eigenlijk. Alsof ik ooit een kratje op ben geklommen en fluisterend een beetje over mijn werk ben gaan roepen. Misschien wel een idee om eens even wat over mijzelf te vertellen. Bij deze.

Ik ben een import-amsterdammer, die 17 jaar geleden vanuit Twente naar het Amsterdamse is verhuisd. Voor de liefde! Ondanks dat ik naast geliefde (www.martijnhesseling.nl) ook van Amsterdam ben gaan houden, heb ik nog steeds af en toe heimwee naar de weilanden + groepjes eikenbomen. Een koe her en der. Een mooie hoeve. Die Twentse tongval blijft sluimeren, na een flinke werkdag of een wijntje of twee.

In Amsterdam ging ik aan de slag bij een webdevelopersbureau waar ik 10 jaar als ontwerper heb gewerkt. Na een paar jaar kregen we 2 heel leuke kinderen. Niet met het webdevelopersbureau trouwens, maar met @martijnhesseling. Zoon Ilias (nu bijna 12) en later dochter Dauphine (bijna 7) Het begon na een paar jaar een beetje te knagen. Het voelde gek dat mijn kinderen (met tegenzin-> huilen!) op de opvang zaten, ze ons moesten missen, en ik ze het liefst zoveel mogelijk om mij heen wilde hebben. Ik werkte in feite om de opvang te betalen. Er klopte iets niet.

Na een incident op de crĂšche, besloot ik het roer om te gooien. Ik begon voor mijzelf. Want ik wilde zoveel mogelijk zelf voor mijn kinderen zorgen. Ondertussen heb ik een fijne kring opdrachtgevers waar ik vooral websites voor ontwikkel (strategie + design) en ontwerp huisstijlen. En ik ben ook niet vies van een illustratie her en der! Ik werk zoveel mogelijk als die twee op school zitten. Vaak zit ik ook wel te bikkelen als ze thuis zijn, maar ik ben altijd beschikbaar voor knuffels. En als ik er niet kan zijn, dan is Martijn daar. Zo droomde ik van het werk- en gezinsleven.

Nailed it.

May 30, 2018No Comments

Empathy = The New Black

'Empathy’ is helemaal in de mode. Ook in de online wereld.

Wil je meer verkopen? Leer dan de mensen waar je aan wil gaan verkopen, kennen en begrijpen. In feite is er niets veranderd met vroeger. (Oma spreekt hoor).

Zoals toen, de bakker op de hoek. Die precies wist wat je lekker vond. En je soms een klein gebakje toeschoof om mee te nemen. Je kwam altijd terug bij die bakker. Omdat hij je begreep en omdat zijn taartjes natuurlijk wanstaltig lekker waren. Online lijkt het nu wat lastiger, zonder Ă©cht persoonlijk contact. Je kan elkaar niet recht in de ogen kijken. Toch kan je binnen Ă©Ă©n dag je doelgroep goed in kaart brengen. Ontdek wat je doelgroep beweegt, wat de pijnpunten en frustraties zijn. Welke weg ze gaan afleggen op je site. En help ze vervolgens verder. Zodra je jouw doelgroep begrijpt en zijn/haar gedrag in kaart brengt, dan zal je meer omzet gaan draaien.

Heb je interesse om binnen een dag de doelgroep(en) van je bedrijf in kaart te brengen? Stuur me dan even een mailtje voor meer informatie.

P.s. De tweede helft van juni heb ik nog enkele dagen beschikbaar voor een sessie.

May 13, 2018No Comments

7 tips voor een succesvolle website

Hoe maak je jouw website succesvol? Hoe zorg je dat een potentiele klant je website niet wegklikt, op zoek naar groener gras? De afgelopen dagen week heb ik iedere dag een tip de wereld ingeslingerd via instagram en Facebook. (Leuk als je me daar gaat volgen!)

Hier zijn dan de 7 tips (...tips! tips!) voor een succesvolle en conversieverhogende website

Tip 1: Leer je doelgroep kennen & leef je in

Onderzoek wie je doelgroep is, en wat hen drijft. Waar staan ze ’s ochtends voor op? Waar halen ze hun informatie vandaan? Door je in te leven, leer je jouw doelgroep beter bedienen en begrijpen. Hoe je dat doet?

Tip 2: Biedt je doelgroep waardevolle content aan

Zorg dat de bezoeker het gevoel heeft dat je hem/haar begrijpt en dat je weet waar hij/zij tegenaan loopt in het leven. Meer empathie voor je bezoekers/klanten betekent meer verkoop/conversie. Schrijf blogs, e-books, whitepapers, oftewel: content.

Tip 3: Zorg voor een strak en consequent design

Professionaliteit staat voorop! Je bedrijf moet een solide branding hebben, en dit moet je doortrekken in al je communicatie. Zorg dat alles klopt op iedere pagina. Besteed daar echt aandacht aan. Het geeft je bezoeker vertrouwen en een gevoel van veiligheid. En dat is goed.

Tip 4: Gebruik 1 call-to-action button per pagina

Zorg dat iedere pagina op je website een specifiek doel heeft. Bijvoorbeeld: contact opnemen, inschrijven nieuwsbrief, e-book downloaden, iets kopen. Gebruik de grote call-to-action button om dat ene doel te bewerkstelligen. Hmm, schreef ik daar laatst geen blogje over....?

Tip 5: Zorg dat je bezoeker jouw website binnen 5 seconden snapt

Test dit op een persoon die niet weet wat je doet of wil met je website. En wel zo: Toon je website op een laptop, laat de homepage zien, wacht 5 seconden en en klap dan de laptop dicht. Heeft hij/zij begrepen wat je doet, welke dienst je verleent, of wat je verkoopt?

Tip 6: Schrap alle afleiding van je pagina

Weg met nieuwsblokjes (het is al snel oud nieuws, mits je geen NOS heet). Weg met de toeters & bellen. Leidt de bezoeker zelfverzekerd naar daar, waar hij wil zijn. 

Tip 7: Zorg voor goede copywriting: goede koppen en fijn scanbare artikelen

Een bezoeker moet binnen een paar seconden zien of hij op de juiste plek is beland. Zorg door middel van subkoppen dat de lezer in het verhaal meegenomen wordt. Prikkel de bezoeker!

De komende tijd besteed ik veel aandacht aan de onderliggende strategie bij het opzetten van conversieverhogende websites. Volg me op instagram en Facebook. Vind ik leuk 🙂

April 30, 20181 Comment

‘Niet op de groene knop drukken!!’

Een paar weken geleden boekten we met het gezin een reisje naar Toscane. Op zoek naar lekker lenteweer. (Niet gevonden, trouwens. Wel andere fijne dingen, zoals wijn, eten, ontspanning en landschappen. En met de gympies in een pak sneeuw.) Enfin. We reserveerden alvast een parkeerplek op P6, vluchthaven Eindhoven. Goed geregeld.

Met een blij vakantiegevoel printte ik de avond voor vertrek de parkeervoucher uit. En las toen tot mijn grote schrik:
‘Als u bij de slagbomen aankomt: NIET OP DE GROENE KNOP DRUKKEN’.

Ojee. Dat kon alleen maar mis gaan. Knoppen moeten nou eenmaal ingedrukt worden. Vooral als ze groen zijn. Dat weten baby’s al. Ik zag ons al zwetend in de auto zitten. Urenlang voor een slagboom. Vliegtuig wegvliegend. Toeterende file achter ons. Alleen omdat we de drang niet konden weerstaan. Wat een ellende.

Knoppen moeten dus nou eenmaal ingedrukt worden. Daar zijn ze voor gemaakt. Ook op websites. Een call-to-action button is de button der buttons, die de dingen moet gaan regelen op je website. Zoals jij dat graag wilt.

De Heilige Call to Action Button op een website

Hieronder wat tips om de klikdrang bij je websitebezoeker te verhogen:

  • Zorg dat de call-to-action button een contrasterende kleur heeft. En in lijn is met je huisstijl-kleuren. Houdt dus bij het ontwikkelen van je huisstijlkleuren, rekening met het feit dat je Ă©Ă©n echt contrasterende kleur nodig hebt. Een truucje hiervoor is het gebruik van de colorwheel. Als je een exact tegenovergestelde kleur kiest in een colorwheel, dan heb je een perfecte ‘call-to-action’ kleur, passend bij je huisstijl.
  • Iedere pagina op een website mag maar Ă©Ă©n zo’n dikke call to action knop hebben. Anders werkt het verwarrend voor de bezoeker en druipt deze teleurgesteld af.
  • Bedenk dus goed welk doel een bepaalde pagina moet hebben. Moeten mensen zich aanmelden voor je nieuwsbrief? Moeten ze iets in een winkelwagentje droppen? Moeten ze betalen? Denk hier goed over na: wat wil je bereiken met de pagina?
  • Gebruik een duidelijke en korte call to action tekst, zoals: ‘Schrijf je in’ of ‘download de whitepaper’
  • Plaats de button op een logische, relevante plaats. Volg de flow van je tekst. Dat werkt het beste en levert daardoor meer conversie op.

Wil je samen over knopjes praten? Neem contact op! ( <- dit is ook een soort van call to action, dus doe daar wat mee.

August 30, 2017Comments are off for this post.

Analoge vakantie is echt vakantie

‘We nemen allemaal geen devices mee op vakantie!’ deelden we onze kinderen mee. Na wat blikken van ongeloof en een beginnend protest, accepteerden ze dit verschrikkelijke nieuws toch vrij snel. Ze leken er opeens wel zin in te hebben. Lekker takken zoeken enzo. Mijn echtgenoot draaide zich vervolgens naar mij toe en zei gedecideerd: ‘ik denk dat jij ook je laptop thuis moet laten.’ Mijn hoofd riep: Neeeee! Dat kan niet! Ik moet bereikbaar zijn! Maar mijn nek kraakte: ‘Jaaa, goed plan!’
Mijn nek won.

Ik gaf mijn broer (tevens collega) de sleutel tot mijn cloud en hij zou goed op alles passen. Hop, op naar de DrÎme in Zuid-Frankrijk. Na een paar dagen toch voortdurend in mijn hoofd aan het werk te zijn geweest, veranderde er langzaam iets. Zag echte bergen in plaats van bergen werk, bivakkeerde naast kabbelende riviertjes, rook de lavendel, bewonderde middeleeuwse dorpjes en dronk teveel wijn en at teveel kaas. Maar de ruimte die dat analoge leventje gaf was eigenlijk zo goed en efficiënt. Ik kreeg lucht, ideeën, inspiratie, en bedacht snode plannen. En dit alles door pixelschaarste, en mijn Moleskine op schoot.

Ik herinnerde me opeens ook een tip van een docent van de AKI: ‘Schets en brainstorm altijd zoveel mogelijk, kruip niet direct achter je computer. Vergelijk het met boodschappen doen, als je geen boodschappenbriefje hebt, ren je ook als een kip zonder kop rond.’ In mijn geval klopt dat. Sinds de vakantie probeer ik iedere dag een uur te tekenen, te schetsen en/of te schrijven. En alleen achter de computer te kruipen als ik echt iets ga doen en ik mijn boodschappenbriefje naast me heb liggen. Dat lukt nog steeds. Herboren. Nu nog een nieuwe nek scoren.

February 21, 2017Comments are off for this post.

Pieken en dalen op de skipiste

Vorig jaar stond ik na vier dagen les te hebben gehad, met bevende skietjes bovenaan een piste die bijna geen kleur verdiende. Waarschijnlijk was het gewoon mijn lievelingskleur, groen. Huilen. Mijn echtgenoot begeleidde me stapvoets naar beneden, onder de belofte van mokken vol hete glĂŒhwein in de stube onderaan de piste. Ik zag alleen een verschrikkelijke afgrond, wist me niks meer te herinneren over techniek en was totaal geblokkeerd. Dit nooit meer.

Hij haalde me dit jaar weer over om het nog Ă©Ă©n keer te proberen, want: ‘iedereen moet er doorheen en dan wordt het vanzelf leuk’. Ik geloofde hem maar half, ik dacht dat het alleen voor andere mensen gold. Maar omdat ik wel heel goed bleek te zijn in de dingen die om het skiĂ«n heen hingen, zouden we gaan. Ik heb ondertussen alweer drie dagen les. Morgen de laatste. Iedere dag ging het steeds een beetje beter.

Maar! Vandaag -bovenop een berg, in de stromende regen, storm, nat tot op het bot- kwam ik tot diepe inzichten, mensen!

1. Valangst

Vanochtend in de gondel de berg op: Links: zelfverzekerde arrogantie, rechts: pure angst.

Vanochtend voor de les begon, skiede ik met lichte tegenzin met mijn fanatieke zoon en man een piste af waar ik een jaar lang nachtmerries van heb gehad. Het was een vriendelijk glimlachende blauwe piste. Maar ik was zo bang om te vallen. Mijn man riep me steeds toe: ‘Je moet juist gewoon een keer vallen! Dan is het daarna niet eng meer!’ Ik nam na een tijdje een te klungelige bocht en viel heel zachtjes in de sneeuw. De kop was er af. Van het vallen dan. Nadat ik me omhoog gezwoegd had onder applaus van mijn manvolk, was het opeens minder eng! Toen bedacht ik me opeens: al die guru’s hebben gelijk: je mag best wel af en toe op je bek gaan. Dat gebeurt gewoon als je lastige dingen doet. Niet erg. Faalangst (valangst) ammehoela.

2. Ik zie het einde niet, en helaas ook weer wel!

Grote pistes waar je zo heel diep naar beneden kijkt, en ook nog lang geen skilift (oftewel het einde van de hel / de poort naar de hemel) ziet, is ook verschrikkelijk. Zo kon ik dat ook met werk hebben. Een bizarre hoeveelheid opdrachten dat je echt naar de keel greep, waardoor ik dan bijna lamgeslagen in de stress kon raken. Ik besloot de piste vandaag na een paar keer diep ademhalen, heel rustig en zorgvuldig mogelijk, bochtje na bochtje te nemen. Ieder bochtje was een overwinning. En opeens was ik onderaan. Helemaal heel en blij. En wilde ik nog wel een keer! Zo hak ik opdrachten voor mijzelf eigenlijk ook in hapklare brokjes, zodat ik steeds dichter bij het einddoel kom 🙂

3. Ik kan dat gewoon

Vorig jaar hing ik tijdens de lessen bescheiden achteraan te klungelen. ('Ga jij maar voor hoor!') Ik kwam niet mee, praatte mee met mede-bangerikken en had er geen vertrouwen in. Dit jaar besloot ik fanatieker mee te doen, meer vooraan te skiĂ«n en nu hoor ik opeens bij ‘de harde kern’ van het lesgroepje. Die zelfs in de stromende regen nog door-skiet. En nog hard en best soepel ook. (Ik schep op, ja) Daar ben ik heel trots op. Ik bedacht me net onder de douche dat het dus echt door je houding komt. Als je al denkt dat je niet goed bent dan gedraag je je daar ook naar en kom je niet mee.

Conclusie: Ik kan een beetje skiën. Nu kan ik alles.

 

 

September 11, 20161 Comment

Een productiviteits-nerd is ook een nerd

Laatst vroeg iemand me of ik een ‘nerd-in-disquise' was. Misschien ben ik dat wel, maar ik denk dat het niet eens zo goed verstop. Die grote bril geeft al veel weg natuurlijk. Mode vind ik vrij ingewikkeld en draag voor de zekerheid alleen maar jurken. Enfin. Een nerd zijn is tegenwoordig wel iets om trots op te zijn, en die trotsheid voelde ik zeventien jaar geleden ook al even.

Rond mijn 22e (oeps, reken maar uit mensen) zat ik met drie goede vrienden 's nachts bier te drinken in ons stamkroegje. Deze vrienden konden goed programmeren en waren in hun studentenkamers de hele tijd aan het compilen, en samen werkten ze aan een eigen besturingssysteem. Verder waren ze heel gezellig. We praatten en dronken er lustig op los, terwijl ik in mijn tasje rommelde om sigaretten (iedereen rookte toen nog!) te zoeken. Ik kwakte eerst een handjevol usb-kabels en een zip-schijfje op de biertafel alvorens ik mijn Lucky Strikes en aansteker te pakken had. Een heiligverklaring bij de aanblik van de zooi op tafel van het driekoppige manvolk volgde. Het was onbedoeld, en toch was ik trots.

Het productiviteits - nerdschap

Verder ben ik niet zo heel nerderig hoor. Ik kan wel moeilijk zonder mijn mac en beheers mijn Adobe programma's behoorlijk goed. Ik weet wat er speelt op webdesigngebied / usability. Maar waar ik dus echt een nerd in ben is het gebruik van appjes die mijn leven vergemakkelijken. En dat wil ik compatible hebben op alle devices. Want als zelfstandige moet je blijkbaar ook echt alles zelfstandig doen, kom ik achter. Van projectbegeleiding, ontwerpen, presentaties maken, contact houden met opdrachtgevers, contact houden met programmeurs en drukkers, administratie en natuurlijk (...oja, waar was ik...) ontwerpen. Mijn verslaving gaat dus vooral uit naar het intensieve gebruik van productiviteits-appjes, omdat ik -zoals veel andere creatieve mensen- nogal snel met mijn hoofd in de cloud zit. Maar ja, getting je things done is wel belangrijk als je een goedlopende onderneming wil hebben.

Dat lukt gelukkig: mede dankzij deze fantastische appjes:

Todoist

Oooh jij heilige Todoist! Dit waanzinnig fijne appje heb ik altijd openstaan en werk ik continu bij. Ik deel projecten in op taken, en deze taken verdeel ik in overzichtelijke kleinere taken, verdeeld over bijvoorbeeld een dag of week. Aan deze kleinere taken hang ik voor mijzelf een urenschatting zodat ik een dag beter in kan plannen. Het todoist appje heb ik op mijn mac draaien, evenals op mijn iPhone. Zo weet ik altijd precies wat er die dag/week/maand moet gebeuren. De enige valkuil bij dit appje is dat ik altijd iets teveel plan op een dag. Maar dat kan je dingen die wat minder prio hebben makkelijk doorschuiven naar de volgende dag, zodat de app je vervolgens een fijne avond of nacht kan wensen. Dat is prettig.

Pomodoro

Ik gebruik het appje heel vaak in heel drukke tijden waarbij ik toch moet blijven ademhalen. Pomoro is een digitaal kookwekkertje in de vorm van een tomaatje. Dit helpt te focussen op taken in vrij korte tijd. Je deelt een klus in op ‘pomodoros’ van 25 minuten.  Dus het ontwerpen van een flyer kan 5 pomodoros duren. Omdat je het in hapklare brokken verdeeld blijf je dus steeds 25 minuten flink gefocused (het werkt echt!). Na die 25 minuten kan je even 5 minuutjes reviewen wat je hebt gedaan en snel een kop thee en koekjes halen. Na vier pomodoros heb je een kwartier rust en na 8 stuks mag je echt wel even langer pauzeren. (Soms vloek ik ook wel eens in bijzijn van mijn kinderen met een afgeleide van dit woord: 'wel pomodori!' Maar dan ben ik niet echt boos hoor.)

Trello

Trello is een projecttool waarbij je online kan samenwerken aan een klus. Je werkt samen aan een ‘projectboard’ waar je lijsten bedenkt, bijvoorbeeld: ‘to do’, ‘doing’ done’. Binnen die lijstjes maak je ‘cards’ met de taken. Deze cards kan je dan verschuiven naar verschillende lijsten. Het fijnst is natuurlijk een verschuiving van 'Doing' naar ‘Done’! Trello is vooral fijn omdat je echt een visueel overzicht hebt van het project en is een perfecte tool om ook te delegeren. Iedere teamlid weet wat hij/zij moet doen.

Things

Aan appje zoals Todoist, maar dan helemaal via het 'Getting Things done' principe. Dit appje draai ik ook op mijn Mac en iPhone en  ik gebruik deze vooral voor privézaken, om het huishouden / verjaardagen / dingen / plannen, studies die je in de toekomst wil doen en ideetjes goed in te delen.

Instapaper

Ik ben nogal dol op het lezen van artikelen en kan hier ook weer snel afgeleid van raken. Voor je het weet kom je in een lees-loop terecht en heb je het werk niet af. Instapaper is een website (helaas nog geen appje!) die de artikelen die je graag later wil lezen en bewaren, voor je verzamelt op je eigen pagina. Ik heb tevens plugins voor alle browsers zodat ik een webpagina met een druk op de knop opsla in de mijn 'nog te lezen artikelen' pagina. Zo lees ik het allemaal later als ik van Pomodoro even een langere pauze mag, of als Todoist mij een prettige avond heeft gewenst.

Mocht je meer willen weten over mijn productieve leven of willen praten over de moeizame tijd van zipschijfjes, trek dan aan de bel! Of app me 🙂

January 11, 20161 Comment

Leer je doelgroep kennen!

Voordat ik dit blogje over doelgroepen, het ontwikkelen van persona's en empathy mapping sessies ging schrijven, dacht ik steeds aan mijn favoriete serie Downton Abbey. (Jaaa! Downton Abbey <3!) Waarin de adel begin jaren 20 op bijna onzichtbare wijze bediend werd, zonder dat ze het door leken te hebben of er ook maar acht op te slaan. Het bediend worden was een vanzelfsprekendheid. De bedienden zorgden dat de juiste benodigdheden op het juiste moment daar waren; een hoed, lange handschoenen, glaasje wijn, kopje thee: eigenlijk alles dus. En het moest natuurlijk op de correcte wijze aangereikt worden. Dat willen we in de huidige tijd ook. Ik denk dat wij, als ontwerpers en ontwikkelaars van websites of andere ‘customer journeys’ de zorgzame, onzichtbare butlers van de huidige tijd moeten zijn.

Hartstikke leuk, maar wie is die gebruiker die we moeten bedienen nou eigenlijk?

Wie gaan we precies bedienen? Om wie laten we ons hele universum draaien?
Nou, er is een uitstekende manier om hierachter te komen. Voordat het ontwerpproces begint (in dit geval van een website, maar je kan ook denken aan je stand, inrichting van je winkel, algehele branding van je bedrijf), is het erg effectief om persona’s te ontwikkelen. Persona’s zijn specifieke, niet bestaande vertegenwoordigers van je doelgroep. Je geef deze niet-bestaande gebruikers een naam, gezicht, leeftijd, hobby's, opleidingsniveau, beroep, heuse karaktertrekken en gedragspatronen.

Waarom willen we die persona's in ons ontwerpproces?

In een ontwikkel of ontwerpteam heeft iedereen wel een beeld wie de gebruiker is, maar dit zijn vaak persoonlijke aannames, ieder voor zich, en vaak blijken deze aannames niet juist te zijn. Maar wat zijn de voordelen van uitgewerkte persona's?

  • Het sluit de aan ‘zichzelf refererende ontwerpers’ uit (de persoonlijke aanname)
  • Persona’s brengen emphatie, ‘het menselijke’ in een ontwerp. Je zet de gebruiker daardoor centraal, zoals het een butler betaamd.
  • Je richt je op de hoofd-gebruikers, de ‘randgevallen’ neem je niet mee in het ontwerpproces. Focus galore!
  • Je neemt ook de gedragspatronen mee in het ontwerpproces, deze kunnen later gebruikt worden in een customer journey.

Empathy mapping session: de leukste en meest efficiënte manier om persona's te ontwikkelen!

De mensen van het amerikaanse bedrijf Xplane hebben hier een goed systeem voor bedacht. Zoals ik net aangaf heeft iedereen wel een beeld van de gebruiker in zijn hoofd, maar door het te benoemen en gezamenlijk een 'persoon' te creëren, onstaat er een persona. Tijdens een 'empathy mapping session' breng je in kaart wie de persoon binnen je doelgroep is. De persoon die de sessie begeleidt tekent een silhouet van een gezicht op een groot stuk papier. Het hoeft niet mooi te zijn. Zo simpel mogelijk. Een enorme post-it van ongeveer een meter hoog per persona om op te tekenen en te schrijven, voldoet perfect. Om het getekende hoofd heen worden er vijf vakjes geplaatst:

  • Wat ziet deze persoon
  • Wat hoort deze persoon
  • Wat denkt deze persoon
  • Wat voelt deze persoon
  • Wat zegt deze persoon
  • De pijnpunten (pain) van de bezoeker/gebruiker
  • De pluspunten (gain) bij bezoeker/gebruiker

Door de juiste vraagstelling en rondvraag krijgen we antwoord op wie deze persoon binen de doelgroep nou eigenlijk is. We gaan 'voelen' wat de persona voelt. En het leuke is dat men over het algemeen na 10 minuten volledig opgaat in het ontwikkelen van deze personen en wordt er vol overtuiging geroepen dat 'Hanneke' op de website zo eenvoudig mogelijk een rondleiding voor  haar en haar vriendinnen wil boeken, want ze wil niks missen.'  Vaak zijn er drie of vier persona's nodig om de doelgroep goed in beeld te brengen. Voor een Amsterdams museum waar ik de sessie voor verzorgde, kwamen vijf persona's naar voren omdat ze nou eenmaal een brede doelgroep hebben. (Waaronder de duitse 'GĂŒnther', de eerder benoemde 63-jarige 'Hanneke' en de 38-jarige 'Floor' waar ik mezelf behoorlijk in herkende, exclusief bakfiets). Hoe zou Hanneke in het museum zelf behandeld willen worden? Hoe moet de 'tone of voice' van de website zijn? Moet Hanneke gemakkelijk online entreekaarten kunnen bestellen? Of gaat ze liever in de rij staan? Door persona's aan al deze vraagstukken te hangen krijg je veel makkelijker antwoorden in je ontwerp-proces en heb je altijd een toetsingsmiddel bij de hand.

Ook interesse om je doelgroep naar voren te halen tijdens een sessie? Binnen een dagdeel kan je op een zeer leuke wijze met een klein team persona's maken.
Ik heb de grote post-its en de stiften, jullie hopelijk lekkere koffie. Mail me voor meer informatie!

June 23, 20152 Comments

De freelancende moeder

Als men mij als kind de vraag stelde wat ik zou willen worden als ik groot zou zijn, dan was het altijd: ‘Moeder’. De beroepen die ik daarnaast opsomde verschilden nog wel eens: bijv. paardenverzorgster, dierenarts, paardenverzorgster, bakker, paardenverzorgster, mode-ontwerpster tot waar ik nu ben: een grafisch ontwerper met een bedwingbare baklust. Die gelukkig ook moeder is geworden van twee extreem leuke kinderen.
Toen mijn kinderen er eenmaal waren merkte ik dat ik het gelukkigst en het rustigst was (of was dat rustige gewoon vermoeidheid?) als ik in de buurt van die twee kon zijn. Dat ik niet ergens ‘verplicht’ hoefde te zitten. Dat ik beschikbaar was als moeder. En als ik al eens onverhoopt weg moest van kantoor in verband met een temperatuurverhoging van een kind, ik me niet schuldig hoefde te voelen. Ondanks dat mijn werkgever zo flexibel en begripvol was. Het voelde toch onnatuurlijk om het kroost overdag door vreemden op te laten voeden. Nu ben ik sinds januari een freelance ontwerper, waarvan ik twee dagen fulltime moeder ben. Opvang is tot het minimum gereduceerd. Toch werk ik die twee ‘mamma-dagen’ wel, en krijg bijna altijd een hele werkdag voor elkaar, met kinderen kleiend/tekenend naast me. Ik kan nu helemaal zelf mijn tijd indelen en bouw zoveel mogelijk om de kinderen heen aan mijn bedrijfje. Het is keihard werken, dat wel. Soms begin ik ’s ochtends om 6 uur, voordat de kinderen wakker worden. En zodra ik de jongste telg voor haar middagslaapje met zalvende stem in bed heb gelegd, en de oudste ondertussen een iPad in handen heb gedrukt, dan spoed ik me snel naar mijn bureau en ga fluks aan het werk. Het huishouden is ondertussen ook uitbesteed: geen tijd voor en is geen hobby. Bijna nooit zit ik te niksen. Dit geldt ook voor de avonden. Maar het mooie is dat mijn werk een lucratieve hobby blijkt te zijn geworden en ik mijn kinderen zie floreren. En dat is het mooiste wat er is.

Conclusie tot nu toe: ik ben nog nooit zo gelukkig en vermoeid geweest in mijn werkende en moederende leven. Ga zo door, al zeg ik het eh zelf!

Waardevolle tips ontvangen?

Dan is het een goed plan om je op mijn mailinglijst te abonneren. Je ontvangt dan op de onregelmatige basis niet-saaie tips om je website te verbeteren. 100% nerd-vrije content. Uitschrijven kan altijd nog: 24/7 :-)

* *Verplichte velden

Volg mij:

kirstenfabels-linkedin
kirstenfabels-instagram
kirstenfabels-facebook
kirstenfabels-twitter

© KIRSTEN FABELS   |   PRIVACYVERKLARING  |  KVK 60689684   |   BTW NL001652500B98   |   CONTACTï»ż